Volleytrainer-log.nl ofwel uit het dagboek van de trainer.

Maandag 1 oktober. Fijn een vroege training vandaag. Ik begin een gruwelijke hekel te krijgen aan die nacht trainingen. Johan is er om te vertellen dat zijn rug nog onvoldoende meewerkt. Erger voor hem en ons is dat hij niet weet wanneer hij weer train en speel fit is. Jeep en Jaap zijn er ook. Met een trainings achterstand dat zie je zo. Bij Jeep loopt het al snel dun door de broek. Goede training tot aan het potje. Een viertal denkt dat er sprake is avn een discussie avond. Gelukkig sta ik aan de andere kant van het net. Thuis staat de pc nog aan. Er is het laatste nieuws over diabolo Martin. Met een grijns van oor tot oor kruip ik onder de wol. Dank Jan,Frank en Martin.

Woensdag 3 oktober.

Rob is er bij, weer 5 man en oud tegen jong is een eitje. 8 punten voorsprong loopt tot 2 punten terug door geklungel van mij. Maar Harm trekt ons er deze week door. 6-1 nu voor oud. Dit was de laatste accent training . Nu gaan wij trainen nav inzichten wedstrijden en maandag training.

Zaterdag 6 oktober 2007.

Wij spelen onze tweede wedstrijd. Uit tegen Voleem. Altijd lastig. Jeep heeft zijn Clisma strijd tegen de overbodige kiloos afgerond. Eerst een weekje India om de kringspieren op conditie te krijgen en vervolgens lekker poepen op de plee van de scheidsrechter in Buiten. Van de beheerder moet Jeep beloven dat nooit meer te doen dus gereinigd begint Jeep aan de wedstrijd. Ook Johan is er bij. Alleen Jan heft een stage in Duitsland en mist die hal in Eemnes waar het frontje van de hal gerenoveerd is maar waar het met de klimaatbeheersing en de haakjes in de doucheruimte sappelen is geblazen. De wedstrijd dan. In de eerste en tweede set komen wij slecht uit de startblokken . De service en aanvalsdruk weten wij onvoldoende op te vangen en tot twee keer aan toe staan wij tegen een grote achterstand aan te kijken. De inhaalrace geeft vertrouwen maar is te laat om de achterstand weg te werken. In de derde set pakken onze wissels goed uit en de wissels bij Voleem leidt daar tot een verzwakking. Vooral die sluwe oude besnorde vos met zijn lepe plaatsballen mag van ons op de kant blijven zitten. Wij winnen met gemak de derde set en liggen in de vierde set op een vijfde set koers. Echter rond de 20 kantelt de wedstrijd en verliezen de set. Jammer een 5 setter had meer recht gedaan aan onze wederopstanding. 3-1 verlies doet pijn. Maar het ging beter dan vorige week en er zijn verbeter perspectieven. Dus….

Maandag 8 oktober.

Laat maar een volle bak en het wordt een inspirerende training. Wout is moe, Jaap heeft het in de rug. Dit zijn echter geen excuses . De tanden gaan op elkaar. Zoveel inzet en motivatie zal zich een keer laten uitbetalen.

Woensdag 10 oktober.

“paul, ik heb een vraag” is de inmiddels traditionele vraag van Wouter. Een vaste groep op woensdag die steeds beter op elkaar ingespeeld raakt. Puur enthousiasme. En die kleuters worden met de week beter. Oud verliest voor de tweede keer. Dit riekt naar een coupe! Rob traint een gecamoufleerde doortikbal. Het kost even moeite voor dat hij door heeft dat de daarbij behorende beweging niet lijkt op de uitvoering van een fosbory flop met molewiek.

Vrijdag 12 oktober 2007.

Allides 4 thuis; altijd makkelijk. Tja , we hebben vandaag een extra training. Drie sets weten wij met geconcentreerd degelijk spel het spel te dicteren. De vierde set gaat wat moeizaam maar uiteindelijk toch een makkelijke 4-0 winst. De ziekenboeg is gevuld met Sjeek. Maandag kreeg hij last van de knie en vreest nu voor een misniscus. Bij het inspelen is Jan van Haastrecht al duizelig. Bij het maken van de teamfoto herkent Ine de symtomen en zorgt dat Jan op een brancard en vervolgens in een ambulance op haar afdeling komt te liggen . In de nacht tekent zich het herstel al aan. Het verhaal gaat dat hij nu met de dubbele diabolo van martin samen met twee honden de revalidatie gaat oppakken. Centraal staat echter het medeleven met Wil, Jael, Judith en Geert. Het avontuurlijke gezin dat binnenkort met zijn drieen verder moet. En er is ook nog gevolleyd. Dames 1 verliest met 1-3 van het zeer degelijke leos en een beetje van zichzelf. Danmes 2 spelen een winstpartij van 3-1 en tonen per week progressie. Heren 3 pakken weer een punt een beginnen nu te snakken naar afvallers van heren 2. En heren 1 geven twee punten weg en verliezen met 2-3.

Maandag 15 oktober 2007.

Zonder Sjeek, die wacht op het consult bij de kniespecialist, hebben wij in deze herfstvakantie een soort apekooi training. Tenniscirculatiespel tussen Jaap en Wout met Jaap als winnaar. En eindigen met een toernooi 2 tegen 2. Jeep staat nu onbedreigd op een in de poll de bal uit meppen. Voor de afsluitende yell krijgt onze te laat specialist deze keer assistentie van Jan. In de kantine separatie van de technische commissie en de rest. Johan vertelt over de spannende onderzoeken die zijn dochter ondergaat. Wij duimen voor het gezin dat zij verschoond blijven van een hoop ellende.

Woensdag 17 oktober 2007.

Harm doet het met de oppas. Jeep zit voor de tv naar een snertwedstrijd te koekeloeren en verheugd zich op zijn debuut op de woensdagavond, Robbert staart naar zijn onwillige knie, Wouter heeft ontdekt dat drie klassen hoger trainen een heel verschil in snelheid en hardheid met zich meebrengt. Maar er is een nieuw talent ; Casper. Hij heeft zichtbaar plezier maar maakt het spelletje oud tegen jong tot een makkie. Wouter bij de oudjes; het moet niet gekker worden.

Maandag 22 oktober 2007.

De algemene ledenvergadering over de samenwerking wordt zeer goed bezocht. Er wordt gemopperd over de gebrekkige communicatie richting leden en trainers over het nieuwe buitenhaven team en de start van de trainingen. Degene die zich uitspreekt is voor het op eigen benen doorgaan. Niet iedereen is er van overtuigd dat samengaan het toekomstperspectief rooskleuriger maakt. Is er een garantie dat het aantal vrijwilligers toeneemt bij een fusie is een vraag die bij mij blijft hangen. Uiteindelijk stemmen drie mensen tegen het verder verkennen en uitwerken van de samenwerking. Groen licht met een klein oranje knipperlichtje dus. In de pauze tot aan onze training wordt ik herinnerd aan een rode kaart 16 jaar geleden. Onze training is weer intens; er wordt hard gewerkt maar het niveau roept vragen op. Bij het spelletje oud tegen jong blesseert Harm zich aan de enkel. Dit is gelijk het einde van de gemeenschappelijke training. De jonkies, inclusief het oudere jonkie Jeep gaan nog even door.

Dinsdag 23 oktober.

Afscheidsmail van Wil houdt de gemoederen bezig. In de sporthal een slappe damus 1 tegen 2. De ledenraadpleging, met een grote opkomst van de leden, over Buitenhaven is kort maar krachtig. Als wij maar niet in die gele shirts hoeven te spelen dan is het goed. Diabolo Martin is er ook. Trainingsopkomst heren 1 en 3 mager. Snel haar huis om de kachel aan te maken voor Ine en Cas. Anders maken zij met mij de kachel aan.

Woensdag 24 oktober.

En wie is daar nu op zijn fietsie? Het is Jeep die zomaar uit het diepste spelonk van Buiten is gekropen om zijn volleykunsten verder op peil te brengen. Het moet gezegd de eerste 5 ballen in het begin van de training slaat hij binnen de 81 m2. Halverwege de training met een blokweerstandje is het al wat minder en aan het eind van de rit, dat is na de smadelijke nederlaag van de oudjes, smeekt hij om te mogen setten want hij is vergeten hoe die ballen ook al weer over het net moeten. Wouter is er als de kippen bij om jeep een woensdag avond contract aan te smeren. Maar ik neem een licht reserve waar.

Vrijdag 26 oktober 2007.

“hé Jaap, vergeet die flesjes niet” zegt Christa tegen Jeep. Op zo een vrouw zou Johan jaloers zijn; “hé Johan, vergeet je tas niet”. Maar Johan heeft een Engelse vriend en die zijn niet zo van “hé Johan, wat doet die tas daar in de gang?”. Op de scheidslijn van de Mac en La Plage is het verzamelen. De puristen in het gezelschap beweren dat wij toch bij de Mac hadden afgesproken! Muggenzifters zijn dat. Wij zijn op tijd in Vinkenveen. Parkeren op het beachveld en zien dat de tweede set op ons veld aan de gang is. Even wachten dus. Afijn, ruim een uur later mogen wij aan de bak. En wij maken er een feestje van. Bevrijd van die tweederangs buitenspelers Sjeek en Harm ( en Jan trekt zich op aan het niveau van Michel) kunnen wij stevig uithalen. Alles lukt. Met twee keer 13-25 zie ik al kampioenspraatjes verschijnen. In de tweede helft van de derde set moeten wij omschakelen naar vechtvolleybal. De vierde set gaat gewoon moeizaam en wij kijken weer tegen een achterstand aan. Eigenlijk is de hele wedstrijd een copie van die tegen Allides. Nu helpt Michel ons aan het eind van de set over de streep en slaat ons met drie fraaie aanvallen oprij de 5 punten in de schoot. Oké, de koploper Atalante miste drie spelers maar wij gaven ze ook geen enkele kans. Wij verwachten dat Voleem de lijst nu aanvoert. De mws is zonder twijvel Michel. De mhs is zijn vriendje Wouter. Hij is de absolute meester in het creëren van hilarische momenten en zijn meesterlijke sprongservice die hij binnen de 3 meter van de tegenstander slaat slaat alles. Als dat geen taart is dan weten wij het ook niet meer. Dan hebben wij ook nog een kkd er, de kleine kale dikkert, die een liefdesrelatie met Jeep aan wil gaan. Maar dat is Jeep ten voeten uit; wel flirten maar als puntje bij paaltje komt is hij niet thuis. De terugweg om een uur of een gaat voorspoedig tot de borden”tot almere buiten een file van 3 kilometer”opflitsen. Jeep denkt dat er horden van mensen zijn uitgelopen om hem in te halen!.