Volleytrainer-log.nl ofwel uit het dagboek van de trainer.

Haven 1 ; seizoen 2010/2011

Vrijdag 1 april.

Unicornus heeft drie punten tegen ons nodig om kampioen te worden. Die punten hebben ze gekregen maar zeker niet cadeau. Harm speelde met een rouwband omdat zijn beste vriend plots was overleden. In de tweede set hebben wij een fase dat alles lukt en bij 21-14 voor ons zien wij een aangeslagen Unicornus tegenover ons. Echter in een servicebeurt kantelt dat beeld volledig. Wij weten geen site out meer te maken en leveren 11 punten op rij in. Nog niet eerder vertoond dit seizoen. In de derde set bijna een identieke situatie. Na twee van zulke decepties achtereen is de fut eruit en mogen wij in de rokerige en broeierige kantine een drankje en teamschotel nuttigen. En over nieuw asfalt van da A1 naar huis.

Dinsdag 5 april.

Ons team gaat uit elkaar . Maar we staan wel met 10 man te trainen. Heeft dus niets met motivatie van doen. Eerst een paas spelletje en dan kijken of wij in verschillende opstellingen wel een voorsprong van 21-14 kunnen uitspelen. En dat lukt dus. Tot slot de spelverdelers bij elkaar, want die zullen de aanvallers een lesje leren. Nou die spelverdelers(?)zijn in tijden niet zo sacherijnig geweest.

Dinsdag 12 april.

Je voelt het; er heerst nostalgie in de gelederen. De laatste training van dit jaar. De laatste training van dit team. Eerste stap, zegt Jaap, van een afsluiting van een episode. Jammer dat Sjaak en Erwin er niet bij zijn. Wij trainen gericht omdat wij vrijdag in de laatste wedstrijd goed willen spelen. De mannen naast ons hebben vrijdag in een 5 setter de competitie afgesloten. Zij kunnen al apekooien. Dat wacht ons volgende week. Of wellicht al het zandje. Maar eerst naar Buiten toe.

Vrijdag 15 april.

Het is een zwoele en door lentegeuren bezwangerde lenteavond. Je denkt;”leuk, straks lekker beachen”. Maar neen hoor, eerst nog de laatste wedstrijd van dit seizoen 2010/2011tegen Buiten spelen.

Ik zit op een bankje langs de Gooimeerdijk en zie een geoorde fuut duiken in het rimpelloze water. Na een duik laat de fuut een enkele kringel achter. “Dat is knap”, denk ik. “Dat doe ik dat fraaie beest in het badje van Ine niet na” .Jan pikt mij op en wij gaan zeker en vast naar Buiten. Jan heeft het over de laatste wedstrijd en rijdt verder op de automatische piloot en voor de Binnenkruier vraag ik hem. “En Jan, wat wil je hier gaan doen?”Rap wordt de koers verlegd en wij weten vervolgens niet wat wij zien. Het is een echte fata morgana; Sjeek op een fiets! Het moet niet gekker worden daar in Buiten. Maar bij de fietsenstalling aangekomen blijkt meer dan de helft op twee wielen te zijn gekomen; J & J, Harm en Sjeek dus. Alleen Erwin, Lex , Jan en ik hebben dat nagelaten.

Na het omkleden in de ruimte waar wij 4 jaar geleden ons omgekleed en aangekleed hebben lopen wij de zaal in. En aldaar worden wij verwelkomt door de Vosjes. Er is dus niet zo veel veranderd. Behalve dan dat de Vosjes in een team spelen met veel jong spul en dat was enkele jaren geleden niet zo. “Ja”, zegt Jaap tegen mij. “Het is toch wel een aparte avond voor mij”. 4 jaar geleden hadden wij , jij van haven en ik als voorzitter van Buiten fantasieën over een bloeiende vereniging Buitenhaven. Zo zonde dat het er niet van is gekomen.

Enkelen met een beperkte geest en visie hebben het tegengehouden dat er een bloeiende club met een groot aantal teams op landelijk en regionaal niveau kon gaan acteren. Nu 4 jaar later en vier seizoenen bij Haven verder zie ik dat de jeugd het bij Buiten gaat maken.En dat dat bij ons met Sven, Mathijs, Jimmy en Wiebe niet gelukt is.Hoe mooi had dat kunnen zijn!

Nu gaat Harm terug naar het oude nest , Lex gaat mee, Sjeek stopt ermee , Erwin gaat terug naar die club met die onuitsprekelijke naam , jij en Jeep nemen plaats op de moederschoot van Haven en ik, ik sluit een episode af. Mijn familie en werk verplaatsen zich naar de VS.Ik heb mij gemeld bij een club in Chicago. Ik werd onmiddellijk omarmd door die mannen daar , player from de second devision of de eastern legue. Zo iemand meld zich niet elke dag aan.”

“Tja Paul, los van deze laatste wedstrijd hadden wij een aardig en waardig laatste seizoen. Zes keer winst ( 3x3-1 en 3x3-2) en maar 14 keer verlies. ( 3x2-3, 6x1-3 en 5x0-4). Met een gemiddelde opkomst tijdens de wedstrijden van bijna 8. Er waren 31 goed bezochte trainingen met een gemiddelde bezetting van ruim 8 spelers. Vorig jaar nog PD met pizza in Haarlem. Dat is ons dit jaar niet gelukt en gegund.Dat team met die onuitsprekelijke naam is ons voor. Ik gun ze dat wel”.

In de hal vult Sjaak voor de laatste keer het formulier in en maak ik een praatje met Michel ( gaat binnenkort samenwonen in een eigen huis) , Wouter en Casper. Je merkt dat wij een fijn verlopen verleden met elkaar delen. Ik zeg tegen Michel;”ben je al klaar voor het laatste partijtje oud tegen jong?”. “Nou”, zegt Michel, “dat hoop ik niet want dan verliezen wij.”

Voor de laatste keer maakt Harm de opstelling bekend.In de eerste set zet de eerste bal van Jaap de toon, de oudjes doen het best aardig maar de scheids, de doortikkende opgooier en net niet goed blokkeren maakt dat wij nipt verliezen. 25-22. In de tweede set wordt er niet meer doorgetikt, blokkeren wij goed en komen wij met goed spel met 21-14 voor. Op die stand hebben wij gericht getraind dus wij winnen gemakkelijk met 25-22.

Ook in de derde set verloopt het spel naar wens. Aan het eind werken wij een achterstand weg en bij 23-23 zit een tweede setwinst erin. Maar enkele bijzonder momenten verder kijken wij tegen een 26-24 verlies aan. En dan zie je als zo vaak als je een setje weggeeft dat je sterk moet zijn om op niveau door te kunnen gaan. Dat is dit net niet seizoen niet vaak gebeurd en ook vanavond niet. 25-19 verlies.

Dit verlies draagt vooral Jeep als een man. Geen gemopper deze keer , dat is een absolute overwinning van hem en het team.Het is afgelopen, een afsluiting in stijl. Nog een teamschotel tot slot.Almere haven kent alleen nog een team dat derde klasse gaat spelen. Geen traditioneel partijtje meer van twee tegen een.Zoals Jaap al eerder stelde; het einde van een episode. Het “schriftje van Joke en Edith gaat dicht en dit is de laatste blogbijdrage. Gelukkig is er dinsdag gewoon weer beachen.