Om een beeld te geven van het blad hieronder een aantal artikelen uit de laatste editie

DE FLEVOMEPPER clubblad van de volleybalvereniging Almere Haven seizoen 2006-2007 . nr 3 .

Nieuws uit de recreantenafdeling

Allereerst moet ik kwijt dat ik onze trainer Jan van Haastrecht een hele goede trainer vind. Absoluut niet om te slijmen, want velen in de recreantengroep zullen het met me eens zijn dat we blij mogen zijn met deze enthousiaste en redelijk fanatieke trainer, die het maar elke keer weer kan opbrengen dit soms ongeregelde en soms ongemotiveerde clubje op te peppen.
Toevallig meldde Jan zich afgelopen dinsdag af wegens ziekte, maar dit is naar mijn weten de eerste keer. Natuurlijk zijn er dinsdagen dat het wat minder lekker gaat, dat je er zelf misschien niet zoveel zin in hebt, dat je medevolleyballers niet echt meewerken aan een fijne training of dat je er zelf niet zoveel van bakt. Maar meestal zijn de trainingen erg leerzaam en lekker actief.

Nu was ik wat minder blij toen Jan aan mij vroeg om deze keer een verhaal te schrijven voor de Flevomepper. Ik vind dat gewoon niet zo gemakkelijk als Inge, de schrijfster van de vorige keer, die in 10 minuten zo'n verhaal uit haar mouw schudt en ook nog in een leuke vertelstijl. Maar we kunnen haar toch niet steeds het werk laten doen, ook al gaat het haar zo makkelijk af. Het is natuurlijk veel leuker om steeds vanuit het gezichtspunt van iemand anders te lezen hoe de trainingen en de recreantencompetities worden ervaren. Ook al kost het mij wat meer moeite en tijd om een verhaal op papier te krijgen, ik zal mijn best doen.

Misschien wat ongebruikelijk, maar toch even een korte introductie van mijzelf.
Ik zit zelf al jaren bij volleybalvereniging Almere-Haven. Ik ben zo'n 7 of 8 jaar geleden bij deze vereniging begonnen en hiervoor volleybalde ik al 10 jaar in Groningen op recreatieniveau. Na een tijdje volleyballen in Almere-Haven ben ik ook mee gaan doen met de recreantencompetities en ik doe nog steeds met veel plezier mee. Ik ben op de meeste dinsdagen trouw aanwezig op de trainingen, zij het niet altijd op tijd en niet als ik op vakantie ben, maar ondanks de reistijd vanuit mijn werk in Amsterdam Zuid-Oost probeer ik er toch zoveel mogelijk elke keer bij te zijn.
Volleyballen is sporten met spelelement en dat maakt het voor mij zo leuk. Zelfs tijdens mijn zwangerschap afgelopen jaar ben ik bijna tot het eind blijven volleyballen. Tijdens de zomervakantie (in juli) ben ik bevallen van mijn zoontje Rowin en in september stond ik alweer in het veld bij de eerste training. De meeste volleyballers zullen me misschien niet eens gemist hebben.

Aan de recreantencompetitie doe ik, zoals ik al vertelde, ook al jaren mee. Zoals ik de recreanten zie komen en gaan, zie ik de competitiespelers ook al jaren komen en gaan en de resultaten van het team fluctueren mee met de samenstelling van de groep. Er zitten supergoede seizoenen bij waarna we steeds promoveren en slechte seizoenen waarna we alleen maar degraderen. Helaas is de trend op dit moment dat we degraderen. Maar uiteindelijk is dat nooit het belangrijkste. Winnen geeft veel plezier en het motiveert je om meer te best te doen. Het maakt het volleyballen leuker, maar het gaat er vooral om dat je lekker gespeeld hebt en het gevoel hebt alles te hebben gegeven.
Dat lekker spelen los staat van winnen hebben we afgelopen keer (7 maart) ondervonden. Deze keer lieten we de nieuwe spelstrategie even varen. Niet iedereen was hier nog aan gewend en twee van onze (anders heel trouwe) spelers waren terug van een lange afwezigheid (verhuisperikelen). Ik moet zeggen, we hebben als vanouds genoten, ook al hebben we maar twee sets gewonnen van de acht. Nu was dat al beter dan de twee competitieavonden daarvoor en soms wonnen we bijna op een paar punten na, maar het moet natuurlijk veel beter kunnen in de toekomst.
Nieuwe spelstrategieën kunnen ons daarbij helpen en zullen daarom beter geoefend moeten worden tijdens de training als we hier effectief gebruik van willen maken tijdens een competitie. Met een steeds van leden wisselende competitiegroep is dit heel moeilijk.
Al heeft die afwisseling veel charme, hopelijk krijgen we toch ooit de gelegenheid nieuwe spelstrategieën te leren. Na zoveel jaren spelen (en ik ben niet de enige die dat doet) moet er zoiets zijn als een volgende fase in niveau, wat niet betekent dat je meteen echt competitie moet gaan spelen. Want de recreantengroep is een leuke gemengde groep en dat maakt het gewoon onwijs gezellig!

Milly Judistira

En hoe verging het Deemus Toe???

Ook dit jaar weer een verslagje van ons. Allereerst kregen we trainen van natuurlijk de beste Weber-trainer ooit: Casper. Hij was er best wel vaak! Dit gold ook voor onze nieuwe sterspeelster: ze kwam …, ze trainde …, speelde 2 wedstrijden …, en ging. Haar naam is ons even ontschoten. Het inspeelschema is dus niet helemaal tot z’n recht gekomen, maar wie wat bewaart, heeft wat. Wie weet…..

Wij als oudjes mochten het 1e Damesteam natuurlijk ondersteunen met onze fantastische volleybalkunsten en ervaring! Met diezelfde volleybalkunsten en ervaring hebben we een leuk seizoen gehad.

De 6e plek is tenslotte keurig. Papapaul heeft ons natuurlijk ook met raad en daad bijgestaan! Vanaf de zijlijn en de bok. Ja ja, zelfs was hij ooit actief voor ons als waterdrager!!!

We weten niet hoe het met de andere damesteams van onze vereniging is gesteld, maar bij ons: Deemus Toe staat de gezelligheid bovenaan! Wij vonden het super dat wij als oudjes in de leeftijd van 30+, 40+, nee, nee nog geen 50+, weer met elkaar mochten spelen. Wel jammer dat de geweldige yell van Edith: “oud oud oud, we gaan voor goud” het niet gehaald heeft.

Oh, snik, snik, aan het einde van het seizoen verraste Doortje ons met de mededeling dat ze heel misschien ging verhuizen. En snik, snik, tis echt zover gekomen… Reinoud heeft ‘t 2e slechte aanbod geaccepteerd!! Dus volgend seizoen zijn er nog 7 oudjes over.

Deze 7 oudjes en Doortje natuurlijk wensen iedereen een fijne blessureloze vakantie toe!

Tot in augustus, Deemus Toe

Geografisch profiel

REGELMATIG VERSCHEEN EEN GEOGRAFISCH PROFIEL, WAARIN EEN LID ZICH AAN DE VERENIGING VOORSTELDE! DIT WAS HET ARTIKEL OVER JAAP BROUWER, SPELER VAN HEREN TWEE

Waar ben je geboren?

Wierden, niet zo ver van Almelo, op 01 maart 1958. Ik ben dus een echte Tukker.

Welk ruimtelijk inrichtingselement* uit je geboorteplaats staat nog in je geheugen gegrift? Waarom?

Mijn bewustzijn begint ergens op mijn 3e levensjaar. Ik woonde toen al in Rijssen, zo’n 10 km van Wierden. Het ruimtelijke inrichtingselement dat in mijn geheugen gegrift staat, is het NS Station. Statig verrijst het gebouw langs de spoorbaan, op, uiteraard, het grootse Stationsplein, gesecondeerd door de grootste jutefabriek van Nederland. 3 verdiepingen hoog en zo’n 70 meter breed toont zij haar elegantie aan de inwoners van Rijssen. Dit prachtig architectonische briljantje was mijn woonhuis. Want mijn vader was de stationschef van Rijssen. In die tijd een baan met statuur, gelijk aan de dokter, dominee en notaris. Wat is je verhuispad** geweest tijdens je leven? Doordat mijn vader stationschef was, werd hij geacht regelmatig door te schuiven naar steeds grotere stations. Van Wierden verhuisde ik naar Kesteren, vervolgens naar Nijkerk, Rijssen en tenslotte naar Harderwijk. Vanaf mijn 8e jaar heb ik daar mijn leven opgebouwd. In 1996 ben ik naar Almere verhuisd. Tot op de dag van vandaag resideer ik in Almere Buiten, niet ver van onze volleybalmeisjes José en Tina. Goed toeven, kan ik je vertellen.

Welke twee plekken in of om de woonplaats waar je je middelbare schooltijd woonde, speelde in die fase van je leven een belangrijke rol? Waarom?

Natuurlijk was dat sporthal De Sypel in Harderwijk. Ik was er zo´n beetje iedere avond. Op mijn 15e begon ik pas met volleybal en op mijn 18e mocht ik al spelen in het eerste team van SHOK’68. We speelden 1e divisie. Ik kan mij mijn debuut nog herinneren als de dag van gisteren. Ik werd ergens halverwege de wedstrijd ingebracht en een floateropslag belandde bovenop mijn neus. Na nog een fout mocht ik gedesillusioneerd weer plaats nemen op de bank. SHOK´68 ging later op in de fusievereniging VV Harderwijk, voor intimi VVH. Jarenlang heb ik gespeeld bij VVH in het 1e en/of 2e herenteam. Hoogtepunten waren natuurlijk de zaterdagen, onze wedstrijddagen. We speelden de wedstrijden laat in de middag voor volle tribunes. Na de wedstrijd dronken we samen een biertje in de kantine en werden met bewondering door jeugdigen begluurd. Meisjes met zakjes drop probeerden dan in onze buurt te komen. Zo ook 1 meisje dat ik me nog goed kan herinneren, slank, getint en talentvol als volleybalster. Laat ik haar nou jarenlater tegenkomen in Almere Haven als talentvolle middenspeelster bij dames 1. Jawel Edith, mooie tijden hé…………..

Op welke plek ben je verliefd geworden op je huidige partner? (Plaats en plek in die plaats). Wat was bijzonder aan die plek?

Op mijn 19e ging ik, met mijn broer, met een groepsreis naar Salo aan het Gardameer. Eén van de deelneemsters was een vrouw uit Vlaardingen. Ik, een boerse jongen uit Harderwijk, was helemaal van slag door een stadse dame uit Vlaardingen. Ik heb mijn broer er op uitgestuurd om contact met haar te maken, want zelf durfde ik niet zo. Toen ik het idee kreeg dat het met hem wel eens uit de hand kon lopen, heb ik ingegrepen. Het was in de plaatselijke disco. Het nummer Ti Amo van Umberto Tozzi werd gedraaid en ik heb de stoute schoenen aangetrokken en haar de dansvloer op gesleept voor een wilde slijppartij. De rest van de avond is gecensureerd, maar Christa is daarna mijn levensgezellin geworden. Tot op de dag van vandaag vorm ik met haar en Leonoor, Stephanie en Laurens Christiaan een prachtig gezin. Het Gardameer in het algemeen en Salo in het bijzonder hebben natuurlijk een apart plaatsje in mijn hart.

Welke van de vijf Nederlandse landschappen,*** spreekt je het meeste aan? Waarom?

Dat moet het zandlandschap zijn. Ik heb ooit op school geleerd dat de Veluwe voornamelijk uit zandgrond bestaat. Harderwijk ligt op de rand van de Veluwe. De Veluwe: prachtige bossen, oude loofbomen, heuvels, lange fietspaden, mooie trainingsomgeving voor de hardloper, wild zoals herten, zwijnen, fazanten, vossen etc. Als ik iets naar Almere zou kunnen halen, dan is het een stukje Veluwe.

Wat is het vervelendste stuk infrastructuur in Nederland? Waarom?

Alle asfalt in de Randstad. Mijn advies: Neem de trein. En over een jaar de Hogesnelheidstrein. Prachtige infrastructuur en materieel. In 36 minuten jaagt straks de trein, ontworpen door de bekende auto-ontwerper Pininfarina, van Amsterdam naar Rotterdam. Óf in 1:43 van Amsterdam naar Brussel. Het grootste infrastructurele project sinds de aanleg van de eerste spoorlijn in Nederland is de nieuwe HSL (Hogesnelheidslijn). Jammer dat ons ministerie V&W niet zo goed kan plannen en de oplevering een aantal jaren verlaat is. Maar, NS Hispeed is er klaar voor. Zou dit alles zo zijn dankzij het futuristisch management van NS Hispeed? Ahum………… Laat u over een aantal jaren verrassen!!!!!!

Wat is de mooiste (vakantie)plek in het buitenland waar je ooit geweest bent? Waarom?

2 Plekken zijn mij bijgebleven. Beiden heb ik bezocht tijdens een volleybaltoernooi met de landenploeg van NS. De eerste is Mogilev in de voormalig Sovjet Unie. Het was nog de tijd van Brezjnev. Wij resideerden in het meest luxe hotel van de stad, waar ook de upperclass uit de communistische partij mocht verblijven. Wat mij trof was de grijs- en grauwheid van de stad. Niets was er te krijgen en de mensen durfden ons amper aan te kijken, laat staan contact te maken. Overigens speelden wij daar wedstrijden tegen bijvoorbeeld Lokomotiv Moskou. In dat team speelden volleyballers die een aantal jaren daarvoor wereldkampioen waren geworden. Reuzen van 2.10 meter. De uitslag is niet zo relevant voor dit stukje. De 2e plek heb ik ook met de volleybalploeg van NS bezocht. Dat was New Delhi in India. Ergens halverwege het toernooi gingen we met de trein naar Agra, de Taj Mahal bezoeken. Met de trein reden we dwars door vuilnisbelten, waar mensen op zoek waren naar etensresten. Met het vliegtuig hadden we op de terugreis een tussenlanding in Bombay. Met de vleugels scheerden we over de tenten en plaggenhutten waarin mensen onder onterende omstandigheden woonden. Echte armoede heb ik daar gezien die grote indruk op mij heeft gemaakt. Overigens mocht ik in dit land mijn live debuut op TV maken omdat wij tegen het nationale volleybalteam van India speelden. In een uitverkocht Mahatma Ghandi Stadion speelden wij onder tropische omstandigheden de wedstrijd. De Indiase ploeg bestond namelijk uit spelers die bij Indian Railway’s te werk gesteld waren. Ik kan je echter verklappen dat ze nooit een trein hebben gezien, want het waren professionele volleyballers. Ook hier is de uitslag van de wedstrijd niet relevant voor dit stukje.

Op welke plek heb je ooit de meest extreme weersomstandigheden mee gemaakt? Hoe was dat?

Op de camping in Haaksbergen. In een tijdsbestek van 15 minuten viel zo veel water naar beneden, dat onze bungalowtent volledig onderliep. De slaaptent had een rubberen rand van 8 cm. Het water liep over deze rand heen. Op de hele camping stond 10 cm water. De drainage was niet in staat het water af te voeren. De nacht hebben we bij campinggenoten moeten doorbrengen. Maar zoveel water in 15 minuten is ongekend...

Welke plek op aarde zou je nog ooit in je leven willen bezoeken? Waarom?

Er zijn 2 plekken waar ik graag naar toe zou willen. De eerste is Nieuw Zeeland. Enerzijds om de zus van Christa te bezoeken en anderzijds om de prachtige natuur te aanschouwen. Nieuw Zeeland is een land dat alles heeft. De 2e plek is het topsportcentrum van Omniworld. En daar met een geflatteerde overwinning weglopen. Maar ja, ik heb de kniebeschermers aan de wilgen gehangen en besloten even niet meer te volleyballen. Met pijn in het hart, niet vanwege het spelletje, maar omdat ik de mensen in de club een zeer warm hart toedraag. Dus, dan maar volgend jaar naar het topsportcentrum om 1 van onze teams te supporteren………..

== Heren 3, over targets die net niet gehaald werden... ==

Aan het begin van het seizoen sprak de TD een duidelijke oekaze uit: twee punten per wedstrijd moeten we halen…… Na een jaar hard ploeteren kwam de eindstand hard binnen:

3e klasse K

• Wilhelmina 2 22-100
• K Switch 22- 83
• Almere Buiten 22- 80
• Lovoc 2 22- 77
• AVV Keistad 9 22- 56
• K.O.-Trivolley 2 22- 54
• Huizen 4 22- 45

• StamSovoco 3 22- 43

• Almere-Haven 3 22- 41
• Afas-LEOS 3 22- 33
• VC Omniworld 6 22- 31
• AVV Keistad 11 22- 17D

Drie punten te weinig…..na een jaar hard strijden. Nu tellen natuurlijk de compensatiepunten: twee overwinningen op Omniworld, waarvan de laatste met 3-2 na een kansloze 0-2 achterstand! Dit betekent 6 bonuspunten dus eigenlijk zijn we als zevende geëindigd! Een knappe prestatie.
Het was een zwaar seizoen, een seizoen dat z’n tol geëist heeft: drie spelers hebben het einde niet gezond gehaald: in het vorige blad stond al dat Jos enkelproblemen kreeg, daarna sneuvelde Harm Jan met een vervelende knie blessure en in de laatste wedstrijd gaf de Sternum clavicula van Jan het op….
Gelukkig konden wij af en toe de joker inzetten en wij hopen deze joker, de bekende Jaap uit heren 2, ook in de toekomst nog eens te mogen inzetten! Heren 3, het fundament van de vereniging, was niet alleen een geoliede volleybalmachine maar ook een sociaal bed voor de spelers: de sociale controle was sterk en als er weer eens iemand een wedstrijd of training miste dan kon hij er zeker van zijn dat hij teruggefloten zou worden door z’n teamgenoten! Een voorbeeld: In februari gaf Jan van Haastrecht afbericht voor een training…..hij werd door z’n teamgenoten onmiddellijk gecorrigeerd via de e mail!..

Geachte Technisch Directeur,

In opdracht van de dappere strijders van het Derde Legioen moet ik u kond doen van onze belevenissen in het jaar onzes Heren 2007 op den tweede dinsdag des sprokkelmaands.
Gezien uw afwezigheid stonden wij voor de zware taak de vijand te bekampen. Met name de dappere strijders Weber en Brouwer waren er op gebrand om ons cohort te verpletteren, zij roken bloed en trachtten hun dienaren mee te voeren in een zegetocht op de door hen zo gehate Derde Legionairs! Edoch, wij hebben niet versaagd en deze gewetenloze volgelingen van de uitgestorven Kabeljauwen laten ervaren dat wij ook zonder onze Heiland, de TD een nooit afziende vechtmachine zijn.
Natuurlijk is deze triomf te danken aan de uitstekende oefenmanoeuvres van de Heer van Polanen en Ridder Op den Berg! Wij begrijpen dat u zeer verheugd zult zijn met onze overwinning op en daarnaast verscheurde gedachten zult hebben: hebben de helden van het Derde Legioen u nog wel nodig.....
U kunt dat aanstaande vrijdag bewijzen, u dient daarom om 20.30 uur u te vervoegen bij de oude herberg van de oude Schot Donald om op uw stalen Ros ten strijde te trekken tegen de Domniworlders....
Ridder Op den Berg zal u begeleiden naar het slagveld!

Met krijgshaftige groet, de strijders van het Derde Legioen

In de wedstrijd tegen Omniworld speelde Jan de sterren van de hemel: waar deze psychologisch benadering al niet goed voor is! Een ander voorbeeld: door blessures en plotselinge afberichten hadden we nog maar 5 spelers over voor de strijd tegen Keistad…in het volgende mailtje leest u hoe het team ook dit probleem weer creatief heeft opgelost en vanuit de ellende tot prachtige ideeën is gekomen!

Beste Harm Jan en Bertho,

Mijn teamgenoten hebben mij vriendelijk doch dringend verzocht om jullie te berichten over afgelopen vrijdag. Allereerst, namens de strijders, Harm Jan, sterkte bij het herstel van je knie. Gelukkig heb je je wat blessures betreft nu ook perfect aangepast aan ons team.
De balans was als volgt: Jos, langzaam herstellende van zijn enkel blessure. Geert: een onwillige schouder waar hij wel mee kon spelen maar hij spot met zijn gezondheid! Jan van Haastrecht, deze week wonderbaarlijk hersteld van een verwaarloosde longontsteking maar met de anti biotica nog in zijn ogen. Martin van Polanen met een slappe knie waardoor hij niet kon spelen maar gelukkig wel de bordjes van het telbord kon omdraaien, en Tom en Frank die voor de wedstrijd een aantal sets meededen in heren twee en dus duidelijk vermoeid het strijdperk betraden.
Eigenlijk was alleen Andre echt inzetbaar....
Alles optellende hadden we dus net met 6 man kunnen beginnen......maar.......Bertho belde.....hij kon niet spelen....zijn geliefde Eloise dwong hem thuis te blijven en daar zijn rol als jonge vader met verve in te vullen.
Vanzelfsprekend respecteerden de overgebleven spelers het feit dat Eloise boven het team gaat, sterker, het team, is trots dat ze met een jonge vader in een ploeg mogen spelen, vooral Jan die heimelijk hoopt op een romance tussen Eloise en zijn kleinzoon Sem...
Maar hoe nu verder met de wedstrijd....Gelukkig konden we doorborduren op de strategie van het vorige seizoen toen Geert en Frank ons nogal eens in de steek lieten....we zetten (zij het illegaal) de joker in! En als we Joker zeggen, dan denken wij natuurlijk allen aan Jaap Brouwer, de sympathieke Harderwijker balinrammer die de laatste tijd veel vreugdevolle momenten in heren Twee beleeft.
De wedstrijd verliep als volgt: een duidelijke overwinning in de eerste set, de tweede set lieten we expres lopen om de tegenstander zand in de ogen te strooien zodat we de derde en vierde set Keistad de polder uit walsten! Wederom hebben we ons veilig gesteld! Na de wedstrijd is er natuurlijk lang en diep gefilosofeerd over hoe we dit soort situaties in de toekomst moeten aanpakken.
Van Almere Buiten is nog geen fusie nieuws gekomen, dus besloten we dat we een soort Mantelzorg heren 3 moeten oprichten.
Kinderen en kleinkinderen kunnen heel goed opgevangen worden door geblesseerde spelers, partners kunnen door gerichte massages problemen behandelen en we zijn van plan een steunpunt kunst en hulpmiddelen in te richten: met dit uitleencentrum voor rollators, rekverbanden, spalken, incontinentieluiers, enkelbandages enzovoorts kunnen wij de spelersbus van Tom in de vaart houden en hopen we genoeg geld te genereren om in de toekomst met het team een reisje over de Rijn (inmiddels containervrij) te kunnen maken met de Henri Dunant! Zo zien jullie maar, ook als het eens tegenzit met de bemanning van ons bijzondere team, altijd weer zijn er initiatieven die ons team aan de gang houden!

Tot in de sporthal!

Zo ziet u maar…… heren drie….een bijzonder team, en dat is het…

Natuurlijk ook jaarverslagen in het clubblad!

Jaarverslag Recreantencommissie 2006-2007

Het afgelopen jaar is voor de recreanten weer goed geweest. De groepsgrootte is stabiel evenals de trainingsopkomst. Gemiddeld zijn er nu zo’n 12-20 mensen per week aanwezig, waarmee we eigenlijk altijd de twee beschikbare velden goed benutten.

Er zijn weer twee competitieronden gespeeld in de regionale recreantencompetitie. Er is gedurende het hele seizoen geen probleem geweest met het vinden van voldoende spelers, hoewel het aantal dames voor de competitie niet overhoudt. Na promotie in de eerste helft zijn we in de tweede helft helaas weer gedegradeerd en bungelen dus weer onderaan in de gemengde poules.

De trainingen van Jan waren ook dit jaar weer een genot. De sfeer en de inzet is elke week weer goed en de inbreng van Jan zorgt er voor dat niet alleen de techniek wordt bijgehouden maar dat ook de scherpte blijft. We zijn dan ook blij dat hij heeft aangegeven volgend jaar weer verder te willen.

Het aantal recreanten is na een korte opleving langzaam aan het teruglopen. Het is niet duidelijk wat de reden hiervoor is, maar het is wel handig als het aantal niet teveel terugloopt. Aanwas van compleet onervaren spelers is altijd even lastig omdat daarmee een groot gat tussen de groep en de nieuwe spelers ontstaat.

Namens alle recreanten kijken ik weer uit naar een volgend trainingsseizoen,

Dannis

Jaarverslag secretaris 2006 - 2007 volleybalvereniging Almere Haven

Het bestuur heeft dit jaar 3 x vergaderd en wel 1x in de sporthal Almere Buiten, 1x op de Peppengouw en 1x in onze eigen hal.

Afgelopen seizoen hebben we gespeeld met: - 3 herenteams - 2 damesteams - 1 groep recreanten

In mei 2004 waren er 73 leden In mei 2005 waren er 72 leden In mei 2006 waren er 64 leden

De ledensituatie is nu in de eerste week van mei als volgt: Competitie: 39 leden Recreanten 18 leden (Donateurs 5 leden = geen NeVoBo lid) Totaal aan Nevoboleden dus 57.

De Flevomepper is dit seizoen onder een steeds weer opnieuw onder druk gezette redacteur Frank Smit toch nog 3 keer verschenen!

Met vriendelijke groeten, Bertho Mol (secretaris)

Toelichting van de penningmeester

Algemeen Dit was mijn tweede jaar als penningmeesteres. Adriaan die voorheen verantwoordelijk was voor het innen van de contributies heeft ons aan het einde van vorig seizoen verlaten en toen was het tevens mijn verantwoordelijkheid om alles zelf te gaan innen. Beste volleybal vrienden, jullie hebben mij niet teleurgesteld! Iedereen heeft keurig en op tijd zijn centjes over weten te maken zonder dat we iemand de hal hebben uit moeten jagen!

Helaas hebben we dit jaar een aantal boetes van de NeVoBo ontvangen voor soms niet al te duidelijke redenen. Een aantal zijn betaald; voor een aantal hebben we bezwaar aangetekend maar geld (en energie) kost het altijd. Daarom het verzoek van de penningmeesteres om de door de NeVoBo opgelegde regels, waar mogelijk, zorgvuldig op te volgen!

Toelichting op de resultatenrekening Het jaar 2006-2007 wordt afgesloten met een positief resultaat van € 2.006,--. Het eigen vermogen is in het afgelopen jaar daarom toegenomen van € 1.776,-- tot € 3.782,--

Hiermee is aan de begrotingsdoelstelling, zijnde de handhaving van een eigen vermogen van ongeveer € 2.000,--, in zijn geheel voldaan.

Door het bestuur is wederom gestuurd op het bereiken van een nagenoeg neutraal resultaat.

Juliette Arts-Schutz

1 mei 2007

Toelichting op de begroting

Het bestuur blijft van mening dat het eigen vermogen zich zou moeten handhaven op een niveau van € 2.000,--, dit bedrag is ongeveer gelijk aan de vaste lasten voor een periode van 3 maanden . Dit betekent dus dat ook het seizoen 2007-2008 met een neutraal resultaat dient te worden afgesloten. - Bij de vaststelling van de begroting heeft het bestuur rekening willen houden met de geuite wensen wat betreft de grootte van de trainingsgroepen. Daarnaast is er het verzoek om de contributie te verlagen. Om dit te bewerkstelligen is er besloten om (mede door de slechte opkomst) de tweede training voor zowel de heren 1 als de (huidige) dames 1 niet te budgetteren. - Evenals voorgaande jaren is de hal ook dit jaar minder lang ingehuurd op het einde van het seizoen en dat zullen we voor komend seizoen handhaven. - De overige lasten zijn van een nagenoeg gelijk niveau als dit jaar het geval was. Contributie voorstel De vaststelling van de contributie is en blijft een lastige opgave. Door het niet budgetteren van een tweede traning maar wel duidelijk rekening houdend met wat meer kosten voor het materiaal (ballen & ballentassen) zijn we toch in staat om een kleine daling voor te stellen. Daarnaast zijn het aantal competitiespelers gelijk gebleven (38), daarentegen hebben wij bij de recreanten een daling van 8 leden (nu 19).

Het contributie voorstel is als volgt: * Recreanten, was € 141,00 en wordt na goedkeuring € 134,00. * Competitie spelende leden, was € 264,00 en wordt na goedkeuring € 258,00

05 mei 2007 Namens het bestuur, Juliette Arts-Schutz

En we hebben een heuse trainers-Blog

Hier klikken voor de saillante details